Αστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια Ανενεργά

στο μικρόφωνο τ'όνομα
τα βήματα βαριά,βασανιστικά
σαν το μαρτύριο του Σισύφου
πλησιάζω
το χέρι τρέμει
ο νούς ταξιδέυει
σε χάη εκστατικά
η αίθουσα γεμίζει νερό

Αστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια Ανενεργά

άλλη μια μέρα πέθανε
τ'απομεσήμερο κοιτούσα τους δείκτες
του ρολογιού
η αγαπημένη ορκιζόταν
ήμουν μέσα της
την κουβαλούσα
κι ας μέτραγα χιλιόμετρα
έπλαθα εικόνες από χαμόγελα

Αστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια Ανενεργά

άδειασα το σπίτι
κι άδειασα
μπήκα στο φορτωμένο αμάξι
δίπλα ένα σακίδιο
με όλη τη ζωή μου μέσα
έβαλα τον Αρθούρο στη θέση του οδηγού
στο άπειρο
δίπλα τον Τάσο να δίνει οδηγίες

Αστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια Ανενεργά

έπεφτε η νύχτα, μαζί της σαν το χαλάζι και οι ευχές
όλοι έγραφαν στο αιώνιο κορμί
ήθελα κι εγώ να γράψω,μα μ'ενοχλούσαν τα φώτα,ο χορός των ψυχών
κι εκείνο το αναθεματισμένο καρότσι με τους τροχούς της μοιραίας ζωής
ο χορός έδινε σπασμωδικές περιδινήσεις μα ήρθε ο κανόνας και σταμάτησε την συνουσία της μουσικής

Αστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια Ανενεργά

πήγαινε πάντα εκεί που ''νιώθεις''
κι αν δεν υπάρχει αυτό το μέρος,για σένα
μην στέκεσαι πουθενά και με κανέναν
ετσι κι αλλιώς,κάποια στιγμή θα σταματήσεις
να βρεις ένα κομμάτι γης-να ταφείς-
εχεις το χρέος ν'ανταποδώσεις,το δώρο
αφού γεννήθηκες

Αστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια Ανενεργά

Ήρθε ένα παιδί, και σε διέκοψε
απ΄την ανώφελη συζήτηση

Ζήτησε με τα θολά του μάτια

ένα τηλέφωνο
να βρει τον ξεχασμένο φίλο
Του αρνήθηκες

Αστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια Ανενεργά

Κοίτα

Ψηλά εκεί στο λόφο
είναι οι -θρόνοι-
των νεκρών μας

Ακόμη στέκουν
και κοιτούν τις πράξεις
των ανθρώπων

Αστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια Ανενεργά

Μερικές φορές βλέπω τον κόσμο και νιώθω

ότι δεν έχει κάτι, να μου δώσει

-Αυτό με στεναχωρεί-

Κοιτώ τους ανθρώπους με αγωνία

νομίζω ότι θα μου ορμήσουν

Άλλοτε, τους ακούω να μιλούν για κάτι σπουδαίο

χωρίς να το γνωρίζουν και θέλω να χαθώ μέσα τους

Τελικά ξέρεις τι μου δίνει κουράγιο να συνεχίσω;

Αστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια Ανενεργά

Η αυτοσχέδια χορωδία των προβολέων, έκαψε την σκηνή κι η φλόγα της, πέρασε τις οθόνες των ματιών μας.

Το μεγάλο πεύκο, που αιώνες τώρα σκεπάζει αμαρτίες και αίματα, στάθηκε αγέρωχο κάτω απ'τη γριά νύχτα.

Η πανάθλια μύγα, έψαχνε να τυραννήσει, το επόμενο θύμα.

Ο ανέμελος τραγουδοποιός, χόρευε στο μαγικό κύκλο, προσπαθώντας, με νοσταλγία, να κοροϊδέψει τη ψυχή του.

Οι νότες του, κατέβασαν το χρόνο απ'το μαραμένο θρόνο, κι εκείνος άρχισε να χορεύει μυητικούς σκοπούς.

Μόλις τον είδαν οι ψυχές, άρχισαν να πάλλονται και η ατμόσφαιρα βάρυνε, απ'τα τσιγάρα και τις προσευχές.

Πως να ξεφύγεις απ'το αίνιγμα της σφίγγας;

Χάνονται όλοι απ'το ίδιο παρελθόν και πηγαίνουν σε δρόμο από ασπαλάθους.

Πάνω τους, το κοράκι που παρατηρεί, κάθεται στο κλαδί και σκέφτεται:

''Θα 'χω πολλή δουλειά κι απόψε''

Αστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια Ανενεργά

Ο ουρανός δεν θα 'ναι ποτέ πια ίδιος

Έπεσε πάνω του λίγο αιματάκι

απ'την πληγή, της παιδικής μας ηλικίας

Θάνατος στα αστέρια

Θάνατος σ'εκείνα τα μάτια

που τόλμησαν να δουν, πίσω απ΄τη σκηνή

του μεγάλου θεάτρου

Θάνατος στους προβολείς που έλιωσαν

το κερί απ'τα προσωπεία μας

Μια μεγάλη θυσία έγινε κ'απόψε

στην τέχνη του να ζει κανείς σαν άνθρωπος